เพิ่งจะตระหนัก เมื่อตอนสงกรานต์นี้เองว่า นี่มันเดือนที่ร้อนที่สุดในปีสินะ

ปกติไปทำงานแต่เช้า อยู่ห้องแอร์ กลางวันก็กินในตึก ไม่กล้าโผล่หัวออกไปท้าแดด เย็นเรียน กว่าจะกลับบ้านก็ดึก

ต้องแสร้งทำเป็นใจเย็นอย่างมาก  ไม่เบรคๆ อารมณ์ตัวเองไว้บ้าง พาลจะบ้า

บางที อะไรๆ ก็ไม่ได้อย่างใจ เย็นไว้โยม...

 

วันก่อนโทรไปหาเต้ย มันรับด้วยหว่ะ ต้องขอมาประกาศในบล็อกไว้เป็นเกียรติประวัติซะหน่อย

เพราะถือว่าโชคดีมาก โอกาสรับน้อยกว่า โอกาสที่เราจะถูกหวยซะอีก   

กับใครบางคน เราอาจะมีคำว่า ถอดใจ แต่กับเพื่อน ... เวลาที่ผ่านไปทุกอย่างยังเหมือนเดิม

มีเพียงบางสิ่งเท่านั้นที่จะเปลี่ยนไป ... อายุ ^_^"  

อย่างพี่น้องปั่นว่าไว้ ... เนี่ย แก่ตัวไปอะไรๆ ก็ยาน เหลือตึงอยู่อย่างเดียวอ่ะ ... หู

แล้วเราจะกลับมาเจอกันอีกน้า